Impeachment foi mais uma erro do falido presidencialismo.

Ao longo processo do impeachment se viu o sistema presidencialista, lento, vagaroso e no fim, o que era um julgamento se tornaram dois, o impeachment e o direito de uma pessoa que dificultou a melhoria do povo, não ter os direitos políticos cassados, estes equívocos não aconteceriam no parlamentarismo.

Enfim o surto da convulsiva ideologização "socialista" passou, já deveria ter passado quando Gorbachevismo pós fim ao "socialismo" como modelo na antiga URSS (1917-1982), enquanto no Brasil até hoje com o impeachment foram 34 anos.

Na república democrática a ideologia e utopia da igualdade passou a ocupar uma grande parte das disputa e se achavam (alguns ainda acham) que eram mais poderosos membros do bem estar, simplesmente atrasaram o país, foram 34 anos desta presunção.

Acharam sujeitos das transformações e que vimos foi a corrupção só um ingenuo satisfazia e deleitavam com  observações e críticas  de um líder carismático como foi o Sr. LULA que com seu grupo e nas suas argumentações seduziram os jovens de década de 80.

No entanto, se tornaram responsáveis á partir 1982 com pessoas intelectuais tanto dentro das universidades como na própria igreja católica, na teologia dalibertação tendo Leonardo Boff interlocutor, na educação teve-se Paulo Freire com sua pedagogia do oprimido. O projeto chegou ao fim

A nação não vê os eleitos se tornarem  responsáveis e sujeitos de mudança, ledo engano que esteve no Brasil, e o que se viu foi as palavras vazias da utopia, não era para menos o mundo não aprovou o "socialismo" e ainda uma minoria nada democrática instalada no PT que as outras correntes oposta a Articulação foram expulsas ou saíram, no entanto, estas ainda sonham com socialismo, "Fora burguesia" o velho jargão, PSTU, REDE, Partido da Causa Operária, PSOL e outros de visão marxista.

Pensam que estava e esperavam ser os transformadores da sociedade e que vimos foi a corrupção através de empresas do Estado e por isto que Gorbachov fez a Perestroica porque este viu a incapacidade de o Estado querer interferir na livre iniciativa e na principalmente na liberdade de escolha que necessitava uma democracia.

Podemos dizer foi o fim e de fato um grande engano abraçar os idealizadores da "igualdade e ainda bem não tivemos por completo um Estado interventor ao máximo como houvera em Cuba e ainda há na Coréia do Norte.

Foi agora percebida, atrasado como disse, 34 anos e se contar com a formação das ideias dos PCBs surgido após a formação do Estado a Total da União Soviética foram grandes longos anos - 99 anos, três gerações de trinta anos.

A vontade de as pessoas, por outro lado, praticamente significa, a vontade dos mais numerosos ou o mais ativo parte do povo; a maioria, ou aqueles que conseguem tornar-se aceito como a maioria; as pessoas, consequentemente, pode desejar para oprimir uma parte do seu número; e precauções são como muito necessária contra isso, como contra qualquer outro abuso de poder. a limitação se baseia na ética.

Portanto, do poder do governo sobre os indivíduos, não perde nada da sua importância quando os detentores do poder são regularmente prestam contas à comunidade, assumir no comando a palavra ética.

Nesta visão das coisas eticamente, recomendando-se igualmente ao inteligência de pensadores da nova etapa e retomada da Republica como coisa realmente do povo, se faça na transparência de ver nosso povo feliz e não nos seus interesses ou interesses oligárquicos enraizado no Brasil, cujo sociedade real  e com mais oportunidades não se passa por interesse de um grupo que age como suposto interesse democrático que se torna adverso.

Que refletira nas pessoas que perceberam quando é sociedade é ele próprio, onde traga esperança e benevolência ao tão sofrido povo brasileiro, digo agora uma nova roupagem a Republica está se delineando, no entanto, esteve no poder desde 1945, a velha oligarquia.

O bem coletivo não é separado da Republica e todos os brasileiros querem sim participar numa nova nação sem estes entraves permeado pela ética e percebendo que tiranos podem  coletivamente estagnar a liberdade e a distribuição da riqueza da República, os tira sem esta mazela que foi o impeachment, por isto o parlamentarismo sempre será melhor.

A democracia onde a sociedade pode e executar o seu próprio nas eleições os mandatos e como foi caso a experiência emiti as vezes mandatos errados.

Se elegeu os adeptos "socialistas" ou como gostam de ser chamados de "esquerdas" vanguardistas também, claro tiveram seus direitos, mas agora já foi sua vez de direito, ou quaisquer mandatos de todo em coisas com as quais não deveriam se intrometer, agora querer uma tirania social na mais formidável do que muitos tipos de opressão política, uma vez que, embora não normalmente defendidos pelo tão extrema penalidades, deixa menos meios de escape, penetrando muito mais profundamente nos detalhes e lhes dá um sentido de vida escravizando a própria alma.

Proteção, portanto, contra a tirania do utopismo não é suficiente mais a ideologia socialista que atrasou o país em 100 anos e se acaso persiste só na cabeça de neuróticos sociais carecendo de opinião e sentimento; contra a tendência da sociedade para impor, por outros meios que não a civis penalidades, suas próprias idéias e práticas como as regras de conduta sobre aqueles que discordam deles..

O Brasil precisa do parlamentarismo e vimos neste longos 100 anos do presidencialismo que não há e não haverá tão cedo a interdependência da igualdade e unilateralidade daqueles julgam o trato publico e o impeachment foi mais esclarecedor de que este não funciona, há uma convulsão de três poderes.

O atual Presidente Temer pertence as oligarquias que não querem mudanças, uma já se foi, o sindicalismo pelego, agora aqueles que sempre contaram com uma ajudinha do governo em seus negócios, os empresários brasileiros que não gostam de concorrência estrangeira e um forte nacionalismo e que contam com o protecionismo serão os próximos.

Dalai Lama pelos caminhos do perdão - completo

O mal entendido entre as justiças são males do presidencialismo.

A República com o Sistema Presidencialista não se deu muito certo as relações entre os Três Poderes foram pautadas em realidades aparentes e ao menor não me toque acham que um estão com a verdade e outro com a mentira, uma briga de Maria e João e ficam mais acirrada se mexeram em seus brios.

Ao sofrer com uma acusação falsa ou não, na Republica Presidencialista inviabiliza o sujeito, assim, mais uma vez vemos um Juiz da Suprema Corte se manifestar numa suposta acusação de uma revista que sempre teve sede de vender e confundir a opinião, no caso, Editora Abril e gosta destas situações, não é de hoje.

Quando há uma verificação de uma atitude como feita ao Juiz lança no espectro jornalístico influência nas opiniões sem a finura de pelo menos a responsabilidade de perguntar para renomados homens da Republica e não há por parte desta Revista prudência em fazer sensacionalismo político e ao relatar tais situações interferem nas relações dos homens sérios republicanos.

Lança-se no vácuo relatos de tal e tal acordo sem ao menos no devido respeito ouvir os homens detentores da nobre busca da verdade, vira um disse me disse igual a casa da "joão Ninguém", a irresponsabilidade de algumas matérias parece novela pastelão.

Um Juiz do Supremo não deveria entrar neste disse e não disse e conversar diretamente com seus iguais da justiça antes de falarem ao público, mas aconteceu e foi a primeira vez no caso das corrupções do PT, ficou parecendo "chacrinha", claro num país acostumado ao sensacionalismo uma ou outra revista ou jornal lançaram neste calabouço.

O respeito por parte com os homens da lei ou são atores sozinho querendo mostrar o heroísmo da matéria com quanto atrapalha mais o andar das investigações, será que tal revista não ajudou o LULA em vários momentos esta revista esteve exaltando Sr. LULA  quando se fazia de "pai dos operários", isto não funciona numa República, igual a Getúlio que era "pai dos pobres", aliás Sr. LULA bem que gostaria deste título, no entanto, sua pupila Dilma agora não sabe resolver precisa dele.

Uma conversa entre eles, Juiz e Procurador seria bem vindo e já teria resolvido a questão e não uma briga de disse e não disse, fez ou não fez , aliás se querem isto serão os atores do trama de qualquer revista o jornal querendo o sensacionalismo, entrando neste jogo quem perde são os dois homens da lei.

Devem, portanto numa conversa entre eles e após isto devera ter um consenso, não dá para ficar na angustia de homens que estão no supremo e na promotoria se acusando sem as devidas conversas francas entre ambos.

Assim foi desde implantação da Republica com este sistema presidencialista demonstra e demonstrou péssimo quando se trata de verdade dos fatos e atos, o impeachment é mais uma demorada jornada, onde precisa do Presidente do Supremo ser o "chefe", ora foram 35 anos do projeto falido do PT, agora estaremos vendo o falido PMDB com o poder que sempre foram deles no Congresso e pela segunda vez, a primeira foi com José Sarney.

Caiu projeto PT, agora PMDB e PSDB com José Serra e companhia e também os que dizem que o Estado deve ficar interferindo em tudo, o falso nacionalismo entre eles o partido Rede, Partido Verde e o ainda que proponha as velhas idéias de "igualdade" como o PSTU e PSOL e Rede

O povo vê tão distante estes entraves do presidencialismo, as eleições atuais um jè devu (já vi isto) com mesmos personagens e um Lula e principalmente agora Dilma falando em Golpe e que não deveria ficar nas mãos de deleções, esta vieram para ficar e tal juíz deveria ter o bom senso e tido uma conversa antes com os Promotores, afinal, ele não único dono da verdade e nem a revista que tanto colheu frutos anteriores e vê como um sorvete de espinhos seu sensacionalismo editorial.

As olimpíadas na véspera do impeachment, saudades de quê?

A geração de 1960 a 2016 passaram por momentos de dogmatização e partidários do capitalismo ou do socialismo. O mundo em que eles viram e um Brasil trilhando a urbanização tão longe e tão perto de querer mudar o mundo.

Depois dos avanços do homem rural aculturado pelas propagandas e achando felicidades até 1980, daí surgiu um espectro chamado LULA que queria fazer junto com "companheiros"  uma  a salvação do mundo pela doutrina da igualdade, sorte teve aqueles que não seguiram estas ideologia que aproveitaram os momentos capitalistas e conseguiram se estabelecer economicamente.

Tendo seu grupo primário bem ajustado conseguiram ascender no ideal de vencer nos 80 milhões em ação, eu saído do campo e alegremente me lancei a felicidade dos anos 70, nasci em 1961, achei-me num país de oportunidades de emprego, só ficava sem empregos os "vagabundos".

Tanta gente realizava as ilusões do cinema, Mazzaropi, os três patetas, as brincadeiras e inocências, jogávamos e brincávamos na casa de um amigo (a). Cada um de nós mais insignificantes, em sua existência sorria com os espetáculos de um bom circo e das voltas pela pracinha à procura de rostos felizes e como tinha!

A influência do mundo dividido e bipolar efetuado em duas escolhas muitos jovens escolheram o socialismo, no entanto, outros nem aí com esta, o país estava em pleno emprego, nem interessava os termos esquerda e direita e felizes e muitos construíram suas boas aventuranças, se fosse pelo suposto grupo socialistas ainda estaríamos lutando ingloriamente. 

Não havia preocupação com inflação as propagandas exaltavam a os desejos, uma televisão e um programa do Silvio Santos com seu jingo "Silvio Santos vêm aí, tara tatá”, o chacrinha "quem quer abacaxi, olha o bacalhau" não mostrava as "torturas" de "esquerdista" como Capitão Lamarca que tanto os lideres de “esquerda” e cantores na luta pela “causa” estão sim muito ricos. E ainda um LULA discursando de um suposto golpe para camaradas no sindicato oligárquicos e são sempre os mesmos.

Imaginar o José Genuíno no pico da Bandeiras querendo fazer um levante maoista e dizendo que a guerrilha começaria lá e se estenderiam por todo o Brasil o que leva um fanatismo irresponsável uma ANL dando apoio, quantos jovens morreram neste fanatismo e desde 1982 com Sr. LULA quantos foram  crianças adulteradas com sua ação insensatas e quer ainda o fanatismo?

O abraço na idealização do Che Quevara nos jovens estudados como fossem os mocinhos dos bangs-bang a espera de um mocinho vencer e dar um novo vulto ao povo, este tão distante estava nas estradas de Santos de Roberto Carlos e no rebolado de Elvis Presley. Não achava graça os destemidos mocinhos das "esquerdas". A Dilma pertenceu  Vanguarda Armada Revolucionária Palmares (VAR-Palmares) – ambas as organizações defendiam a luta armada contra o regime militar.

Uns diziam que eram favoráveis a regime de Fidel Castro, outros do maoismo da China, no entanto, a maioria deste que eram minoria abraçava e beijava o vermelho da Ex-União Soviética e crença que algum líder ou super-homem pudesse trazer a sonhada igualdade.

Surgiram vários ídolos, mas nos bastidores há sempre os espertos que se promoviam como salvadores da pátria, no entanto, foram vanguardeiras das causas perdidas, Dilma e o populista Lula que alcançaram uma simbologia na mente deste jovem, desde que homem foram homem há lideres tanto espirituais como pacifistas, estes acima, não foi e nunca será igual a pacifistas, foram beligerantes que dizia que só através da luta de classes poderia nos pobres mortais saírem das angustias da necessidade, até  Dilma pegou na arma, na VAR- Palmares.

Era necessário a práxis desta para diminuir os sofrimentos dos empobrecidos trabalhadores para uma sociedade altamente desenvolvida, tão belo sentimento, mas pobre nas concretizações e levaram os desencantos a tantos jovens e estereotipou o modo de pensar brasileiro, muitos dizem que temos o complexo de vira-lata, não temos o complexo vira-lata e sim o povo sofreu e sofrer as enganações destes lidere.

Vitimas, não! Inocentes úteis e românticos e não pensaram que o bem estar precisa de dinheiro para comer as propagandas e delícias do sonhado mundo da massificação cultural sugerida por grupos de pessoas que sabiam da manipulação das massas através de má gerencia do bem estar baseando em felicidades alienadas da televisão e filmes.

Falhou e pronto! A Olimpíada foi espetáculo seria melhor se todos os brasileiros estivessem sem fome e com empregos, tão feliz seria o Brasil, seria como se estivesse nos anos 70, o homem gritando "chega aqui na Kombi com a carteira e já saia empregado" tão fácil, não faltava empregos, agora tantos desempregados e tristes homens e mulheres que se adulteram na infelicidade.

É triste sim ver o potencial brasileiro com tamanha vastidão de território ver sem casas e homens se embriagando não para alegria, mas, pela tristeza do amanhã merece hoje um título "desesperança e solidão" onde só se encontra compaixão e chora nos filmes e nos programas da telinha, o vizinho que está passando fome é tantos e aquele que estão ao lado são sensíveis apenas pela derrota ou vitória das ilusões perdidas das décadas de 90 a hoje, 2016.

Assim a saudade fica no peito e 200 milhões entrando na maior recessão ocasionando fome e a Kombi que passa agora leva a tristeza, SAUDADES DESTA KOMBI ISTO SIM!

วัฒนธรรมของบราซิลมีตัวตนของเล็ก ๆ น้อย ๆ และเราจะเก็บเกี่ยวผลไม้: ออโตและใจแคบ

บุคลิกลักษณะเป็นหนึ่งในความเป็นอยู่ขององค์ประกอบที่ควรจะเป็นอิสระในรูปแบบความคิดเห็นและแสดงความคิดเห็นได้โดยไม่ต้องสำรอง แต่บรรทัดฐานและศุลกากรสามารถนำไปสู่ผลกระทบร้ายแรงสำหรับทางปัญญา ประพฤติหลักคำสอนเจตนารมณ์สามารถเป็นอุปสรรคทางร่างกายหรือทางศีลธรรม แต่เมื่อมีอันตรายที่จะแสดงออกเสรีภาพ ข้ออ้างเป็นหนึ่งในลักษณะและความคิดเห็นของพวกเขาในแง่ลบจะมีความยุ่งยากเว้นแต่อันตรายผิดกฎหมายที่ได้รับอนุญาต

มีฝูงชนกระตือรือร้นขี่ความคิดเห็นที่มาจากโทรทัศน์ที่บ้านของคุณอินเทอร์เน็ตและอื่น ๆ ในรูปแบบของการกระทำที่พันกันโดยไม่คำนึงถึงความประสงค์และธรรมชาติของพวกเขาซึ่งโดยไม่มีเหตุอันสมควรส​​ามารถทำอันตรายกับคนอื่น ๆ สามารถและกรณีที่สำคัญที่สุดคือ ดูดซึมได้อย่างแน่นอนโดยผู้ฟังที่จะต้องมีการควบคุมโดยความรู้สึกที่ไม่เอื้ออำนวยว่าภาพเหล่านี้เมื่อมีความจำเป็นโดยการรบกวนการใช้งานของผู้ชมเสรีภาพของก้อนของแต่ละบุคคลและไม่ได้มาจากความโง่เขลา

ควรจะ จำกัด ; มันไม่ควรจะกลายเป็นความรำคาญให้กับผู้อื่นการสื่อสารบราซิลวิธีการผ่านข้อ จำกัด เหล่านี้และเราเก็บเกี่ยวในวันนี้เป็นเรื่องไร้สาระที่แท้จริงของโปรแกรมที่ไม่ได้ให้ความรู้และเป็นไปตามความชอบของตัวเองและการตัดสินใจในสิ่งที่กังวลเดียวกันสำหรับเดียวกัน เหตุผลที่แสดงให้เห็นว่าควรจะเป็น "ฟรี" ยังพิสูจน์ให้เห็นว่าเธอซ่อนละเมิดและมุมมองของเขาดำเนินการไปสู่​​การปฏิบัติมีค่าใช้จ่ายทางสังคม

ของมนุษยชาติแน่นอนไม่ได้ผิด; ความจริงของพวกเขาส่วนใหญ่เป็นเพียงความจริงครึ่ง; ว่าหน่วยความคิดเห็นเว้นแต่ส่งผลให้เกิดการเปรียบเทียบที่สมบูรณ์มากขึ้นและเป็นอิสระจากความคิดเห็นตรงข้ามไม่พึงประสงค์และความหลากหลายไม่ได้เป็นความชั่วร้าย แต่ดี แต่ไม่สมบูรณ์เป็นสื่อของประเทศบราซิล, แสดงประสบการณ์ชีวิตที่แตกต่างกัน และเหนื่อย "การพักผ่อน" และซ้ำ.
นี้ฟรีขอบเขตควรจะให้กับตัวละครของพันธุ์โดยปราศจากอคติกับคนอื่น ๆ และว่าค่าของโหมดที่แตกต่างของชีวิตที่ควรจะได้รับการพิสูจน์ในทางปฏิบัติใน นี้ กรณีสื่อมวลชนที่นี่ ประเทศอื่น ๆ ยังไม่ได้รับสามารถที่จะพยายามที่จะปรับปรุงความแตกต่างที่นำไปสู่ความรู้สึกร่วมกันว่าตัวละครของหน้าจอขนาดเล็กหรือที่ตัวเอง  ของ "เรื่องราว" เป็นกฎของการดำเนินการที่มีความต้องการเป็นหนึ่งในส่วนผสมหลักของมนุษย์แม้ชั่วขณะเหล่านี้ ไม่ได้เป็น "ผลงาน" ความสุขของแต่ละบุคคลที่ควรจะเป็นส่วนผสมหลักของความคืบหน้าของแต่ละบุคคลและสังคม

ในการรักษาหลักการนี​​้ความยากลำบากที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่จะพบในรายการโทรทัศน์หรือภาพยนตร์, การประเมินวิธีการที่จะได้รับการยอมรับสิ้น แต่ไม่แยแสของผู้คนทั่วไปที่ส่วนท้ายของตัวเองและเป็นโมฆะทางปัญญาและส่วนบุคคล

หากครั้งนี้มีการพัฒนาเป็นอิสระจากความแตกต่างกันเป็นหนึ่งในพื้นฐานความเป็นอยู่; ซึ่งไม่ได้เป็นเพียงองค์ประกอบของการประสานงานกับทุกคนที่ได้รับการแต่งตั้งตามเงื่อนไขอารยธรรมความรู้, การศึกษา, วัฒนธรรมแล้วใช่สื่อบราซิลสามารถเรียกว่าโง่ที่ซับซ้อน

มันเป็นอันตรายที่เสรีภาพควรจะเท่าไหร่และการปรับตัวของรอยต่อระหว่างมันและการควบคุมทางสังคมที่นำเสนอโดยนักแสดงที่ไร้สาระในวันอาทิตย์ที่เยาะเย้ยและลอบกัดอื่น ๆ และสถานที่ที่แตกต่างกันคือการมองจริง

 เรื่องไร้สาระและความยากลำบากพิเศษครูและผู้ปกครองมักจะคิดว่ามันเป็นธรรมชาติของแต่ละบุคคลและเห็นด้วยและแม้กระทั่งการพูดและคิดว่าเป็นรูปแบบที่พบบ่อยของการคิดว่ามีคุณค่าใด ๆ หรือสมควรได้รับความเคารพใด ๆ สำหรับพวกเขาเองบราซิลส่วนใหญ่คิดของความเป็นมนุษย์ที่พวกเขาอยู่ในขณะนี้ (สำหรับพวกเขาคือการทำสิ่งที่พวกเขา) ผมไม่เข้าใจว่าทำไมรูปแบบเหล่านี้

จุดเริ่มต้นของการสื่อสารของเราไปเสมอผ่านไม่คล่อง แต่คิดว่ามันควรจะดีพอสำหรับทุกคน

ก้อนของโหมดมักใหญ่ใฝ่สูงผ่าตัดใช้เวลาคล่องอับอาย แต่ส่วนที่ยากคือว่าเรื่องนี้ เป็น ส่วนหนึ่ง ของ ที่เหมาะในการปฏิรูปทางศีลธรรมและสังคมส่วนใหญ่ก็อาจจะสร้างความรำคาญและการอุดตันอาจจะดื้อรั้นของตัวละครมากขึ้นเป็นโศกนาฏกรรม จากDostoevskyไปสู่การยอมรับโดยทั่วไปว่าการปฏิรูปเหล่านี้ในการตัดสินใจของตัวเองคิดว่าจะเป็นที่ดีที่สุดสำหรับคนธรรมดาบราซิล

วิลเฮล์ VonHumboldtว่า "ในตอนท้ายของมนุษย์หรือสิ่งที่มีการกำหนดโดยคำสั่งของเหตุผลนิรันดร์และไม่เปลี่ยนรูปและไม่แนะนำโดยความปรารถนาที่คลุมเครือและชั่วคราวคือการพัฒนาที่ใหญ่ที่สุดและมีความสามัคคีมากที่สุดของอำนาจของเขาที่จะทั้งสมบูรณ์และสอดคล้องกัน"; ว่าดังนั้นวัตถุ "ในแง่ที่ว่ามนุษย์ทุกคน."

อย่างไม่หยุดยั้งควรตรงความพยายามของพวกเขาและโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่ต้องการจะมีผลต่อเพื่อนของพวกเขาไม่ได้เป็นแบบแผน แต่ใน "เสรีภาพและความหลากหลายของสถานการณ์"; และจากสหภาพ ของ เหล่านี้เกิดขึ้น "ความแข็งแรงและความหลากหลายของแต่ละบุคคลหลาย" ซึ่งรวมมีปรากฏปัจเจก.
ปัจเจกจะสับสนกับความเห็นแก่ตัวหรือจากกลุ่มที่แตกต่างกันเช่นทุกคนที่ใช้บูตสีดำและแจ็คเก็ต เสื้อสีดำและสีเข้มเป็นพังก์นี้ไม่ได้เป็นปัจเจก แต่ตายตัว

ใน "ริเริ่ม" และไม่เหมือนกันของโปรแกรมวัฒนธรรมเพลง "backland" เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ปรากฏเป็นคำหวาน "คนคุ้นเคย" หลักคำสอนนี้และอื่น ๆ และเก็บเกี่ยวผลไม้ของประเทศอันดับสามในโรคที่เกี่ยวกับการปฏิบัตินี้ .

ไม่พบสูงเป็นค่าบนความแตกต่างกัน ความคิดของใครของความเป็นเลิศในการปฏิบัติที่เป็นคนที่ควรจะทำอะไรอย่าง แต่คัดลอกอีกคนหนึ่งมีเป็นสำเนาในบราซิล

ผมไม่อยาก จะ บอกว่าคนที่ไม่ควรใส่ในวิถีชีวิตของพวกและสำหรับการดำเนินการของความกังวลของพวกเขาสิ่งที่การตัดสินของตัวเองเพื่อสร้างความประทับใจหรือตัวบุคคลของตัวเอง.
ใน มืออื่น ๆ ก็จะมีเหตุผลที่จะแกล้งทำเป็นว่าทุกคนควรจะ อาศัยอยู่เป็นถ้าไม่มีอะไรมีความรู้ในโลกก่อนที่พวกเขามาถึงทำสิ่งเดียวกันในฐานะนักแสดงหรือการกระทำอาจจะจริงเว้นแต่ประสบการณ์เหมือน แต่ ได้ ยังไม่ได้ทำอะไรที่จะแสดงให้เห็นว่ารูปแบบของการดำรงอยู่ , หรือการปฏิบัติที่เป็นที่นิยมไปยังอีก . ไม่มีใครปฏิเสธว่าทุกคนควรจะได้รับการสอนและการฝึกอบรมในวัยหนุ่มของเขาที่จะตอบสนองและได้รับประโยชน์จากผลการหนึ่งของประสบการณ์ของมนุษย์

แต่มันก็เป็นสิทธิ์และสภาพที่ดีของมนุษย์ถึงวุฒิภาวะของจิตปัญญา, การใช้งานและมีประสบการณ์ในทางของตัวเองที่จะตีความ . มันเป็นสำหรับเขา ที่จะ หาสิ่งที่เป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์การบันทึกอย่างถูกต้องที่ใช้บังคับกับสถานการณ์ของตัวเองและตัวอักษร
เป็นประเพณีและประเพณีของคนอื่น ๆ ในระดับหนึ่งหลักฐานของสิ่งที่ประสบการณ์ของพวกเขา ได้ สอนพวกเขา; หลักฐานสันนิษฐานและเป็นเช่นนี้ไม่ได้เรียกร้องให้การแสดงความเคารพของเขา แต่ในครั้งแรก

สถานที่, ประสบการณ์ของพวกเขาอาจจะแคบเกินไปเหมือนที่เราเห็นในบราซิลได้เล่นจริงด้วยเหตุนี้ ประการที่สองการตีความของประสบการณ์และความสามารถแสดงได้ถูกต้อง แต่ไม่เหมาะสมสำหรับการก่อตัวของสถ​​านการณ์จารีตประเพณีและตัวอักษรจารีตประเพณี

และในสถานการณ์เช่นนี้หรือตัวละครของเขาที่อยู่เบื้องหลังวิธีการที่ไม่เหมาะสมและไม่เพียง แต่การศึกษาหรือการพัฒนาใด ๆ ของคุณภาพซึ่งเป็นเงินบริจาคที่โดดเด่นของความเป็นมนุษย์

ที่คณะมนุษย์รับรู้การตัดสินใจเลือกปฏิบัติ, ความรู้สึก, กิจกรรมจิตและแม้กระทั่งการตั้งค่าทางศีลธรรมมีการใช้สิทธิเพียง แต่ในการเลือก เขาเป็นคนที่ทำอะไรเลยเพราะมันเป็นที่กำหนดเองทำให้ไม่มีทางเลือก เขาได้รับการปฏิบัติในการไม่ฉลาดหรือปรารถนาสิ่งที่ดีที่สุด จิตใจและศีลธรรมเช่นพลังกล้ามเนื้อจะดีขึ้นโดยเฉพาะการถูกนำมาใช้

faculdadesmentaisใช้สิทธิโดยสื่อของเราจะเรียกว่าเป็นการออกกำลังกายของการคิดไม่เพียงเลียนแบบ (จะเป็นเพราะเรื่องนี้จะเรียกว่า "ลอส macaquitos") ทำอะไรบางอย่างเพียงเพราะคนอื่น ๆ คือว่านักร้องและดาราได้และทำ มัน จะ ไม่มากไปกว่าที่จะเชื่อในสิ่งที่คนอื่น ๆ เพียงเพราะเชื่อว่า

หากฝึกอบรมเหล่านี้มีความเห็นเป็นไม่ได้ข้อสรุปเหตุผลของบุคคลนั้นเหตุผลของเขาไม่สามารถจะมีความเข้มแข็ง แต่มีแนวโน้มที่จะลดลงโดยการใช้แรงจูงใจ "การศึกษา" ที่ทำโดยนักเขียนที่ให้แรงจูงใจในการกระทำที่ไม่ได้เช่นเดียวกับ ตามความยินยอมและความรู้สึกของตัวเองและตัวละครที่เป็นสัญลักษณ์และว่างเปล่าและเฉื่อยช้าแทนการใช้งานและมีพลัง

ดังนั้นเจ้าของของการสื่อสารในบราซิลออกจากบราซิลไม่มีทางเลือกในการวางแผนชีวิตของพวกเขาและพบว่ามีความต้องการของคณะอื่นใดตามที่ลิงเลียนแบบตั้งแต่วิธีการสื่อถูกสร้างขึ้นโดยกลุ่มที่โดดเด่นในคุณภาพของบราซิล

 คณาธิปไตยว่าตั้งแต่ 1500 จัดการสื่อที่ทำประเทศเรากำลังมีชีวิตหมดสติจินตนาการร่วมกันที่ไม่แข็งแรง

Brasiliansk kultur er det lite identitet og vi høster frukter: automater og illiberal.

Den individualitet er en av velvære elementer bør være fri til å danne meninger og uttrykke sine meninger uten reservasjon, men de normer og skikker kan føre til alvorlige konsekvenser for den intellektuelle. De dogmer , doktriner, ideologier kan være hindringer fysisk eller moralsk, men når det er fare for frihet manifesterer. Påskudd er en av karakteristikkene og deres meninger, negativ vil det være frustrasjon, mindre skadelig å bryte loven tillatt.

Det er entusiastisk publikum ha meninger som kommer til ditt hjem tv, internett og andre, i form av sammenfiltrede handlinger uavhengig av deres vilje og natur, som uten berettiget grunn, kan gjøre skade på andre, kan være og de viktigste sakene helt absorbert av lytteren som trenger å bli styrt av de ugunstige følelser som disse bildene når nødvendig av aktiv innblanding av seerne. Den individets frihet og ikke massification av idioti.

Bør begrenses til; Det bør ikke bli en plage for andre i Brasil kommunikasjon middel for bestått disse grensene og vi høster i dag en bokstavelig tull av programmer ikke utdanne og i henhold til sin egen tilbøyelighet og dom i ting som angår samme, for det samme grunner som viser at mening bør være "gratis", også bevise at hun skjuler overgrep og bærer sitt syn i praksis en samfunnsøkonomisk kostnad.

Selvfølgelig menneskeheten er ikke ufeilbarlig; sine sannheter, for det meste, er bare halvsannheter; at mening enhet, med mindre resulterende sammenlignings mer komplett og uten motsatte meninger, er ikke ønskelig og mangfold er ikke et onde, men en god, men ufullkommen er den brasilianske medier, viser ulike livserfaringer og utmattende "fritid" og repeterende.
denne gratis omfang bør gis til karakteren av varianter, med forbehold for andre og at verdien av forskjellige moduser av livet skal være bevist i praksis, i dette tilfellet, massekommunikasjon, her andre land har ikke vært i stand til å prøve å forbedre individualitet, føre til sunn fornuft at tegnene i den lille skjermen eller selv  av "historier" er regelen for oppførsel, det er som ønsker en av de viktigste ingrediensene i mennesket, selv om momentan disse bør ikke en "performance" individuell lykke være den viktigste ingrediensen i individuell og sosial fremgang.

I å opprettholde dette prinsippet, den største vanskeligheten for å bli møtt på TV-programmer eller filmer, vurdere middel til en slutt gjenkjent, men likegyldighet av folk generelt til slutten selv og er en intellektuell og personlig annullert.

Hvis dette var den frie utvikling av individualitet er en av de grunnleggende velvære; som ikke bare er et element av samordning med alle som er oppnevnt av sivilisasjon vilkår, leseferdighet, utdanning, kultur, så ja, den brasilianske medier kan kalles kompleks mutt.

Det er en fare for at frihet bør være undervurdert, og justering av grensene mellom det og sosial kontroll presentert av latterlige skuespillere på en søndag, der hån og andre baksnakking og hvor individualitet ser ekte.

 Tull og ekstraordinære vanskelighets lærere og foreldre ofte tror det er individuelt spontanitet og er enig og sier selv og mener er vanlige former for tenkning som har noen egenverdi verdt eller fortjener noen respekt for sine egne.De fleste brasilianere tenker på menneskeheten som de er nå (for dem er å gjøre det de er), jeg kan ikke forstå hvorfor disse skjemaene.

Begynnelsen av vår kommunikasjon alltid gått gjennom ingen spontanitet, men tror det skal være god nok for alle.

Massification av operant idealisering modus tar en skam spontanitet, men den harde delen er at dette er en del av den ideelle av de fleste moralske og sosiale reformatorer, kan det også være en plage og kanskje opprørsk obstruksjon av en karakter er mer tragedie fra Dostojevskij til generell aksept for at disse reformatorene, i sin egen dømmekraft, tror vil være best for den brasilianske middelmådighet.

Wilhelm VonHumboldt at "i slutten av mannen, eller det som er foreskrevet av dikterer av grunn, evig og uforanderlig og ikke foreslått av vage ønsker og forbigående, er det største og mest harmonisk utvikling av hans krefter til en komplett og konsistent hele"; at derfor det objekt "i den forstand at ethvert menneske."

Ustanselig skal lede sin innsats, og spesielt til de som ønsker å påvirke sine jevnaldrende ikke stereotypier, men i "frihet og variasjon av situasjoner"; og fra unionen av disse oppstår "individuell handlekraft og flere mangfold", som kombinerer, vises det individualisme.
Individualisme er forvirret med egoisme, eller fra en annen gruppe, for eksempel alle som bruker svart støvel og jakke svart og mørk skjorte er Punk, dette er ikke individualisme, men stereotypi .

I "originalitet". Og ikke sameness av kulturelle programmer, sangene "back" ordet drikke alkohol ser ut som søte, "folk er vant" til denne læren og andre og høste fruktene, rangert landets tredje i sykdommer relatert til denne praksisen .

Ikke finne en så høy verdi på individualitet. Ingen idé for god oppførsel som er folk bør gjøre absolutt ingenting, men kopierer hverandre, det er som kopi i Brasil.

Jeg ønsker ikke å si at folk ikke skal sette i deres levemåte og for gjennomføringen av sine bekymringer, uansett deres egen dømmekraft, for å imponere eller sin egen individuelle karakter.
På den annen side ville det være absurd å late som folk bør leve som om ingenting hadde kunnskap om verden før de kom til å gjøre det samme som en skuespiller eller handling kan være sant med mindre som erfaring, men har ennå ikke gjort noe for å vise at en modus for eksistens , eller retningslinjer er å foretrekke fremfor en annen . Ingen benekter at folk bør bli undervist og opplært i sin ungdom å møtes og dra nytte av visse resultater av menneskelig erfaring

Men det er et privilegium og god tilstand av et menneske, nådde modenhet av hans mentale fakulteter, bruk og erfaring på sin egen måte å tolke. . Det er for ham å finne ut hvilken del av innspilt erfaring er ordentlig gjelder sine egne omstendigheter og karakter
er de tradisjoner og skikker av andre mennesker, til en viss grad, bevis på hva deres erfaring har lært dem;presumptive bevis, og som sådan, gjør ikke krav til sin ærbødighet: Men, i den første.

Place, kan deres erfaring være for smal som vi ser i Brasil har spilt en sannhet med denne grunn. Dernest kan deres tolkning av erfaring og bli vist korrekt, men uegnet for dannelsen av vanlige omstendigheter og vanlige tegn.

Og i denne situasjonen, eller hans karakter bak upassende måter og ikke bare pedagogisk eller utvikle noen av de egenskapene som er karakteristiske begavelse av et menneske.

Hvor menneskelig persepsjon fakulteter, dømmekraft, diskriminering, følelse, mental aktivitet, og selv moralsk preferanse, utøves bare i å gjøre et valg. Den som gjør noe fordi det er skikk gjør ikke noe valg. Han får ingen praksis i kresne eller ønsker hva som er best. Den mentale og moralske, som de muskulære krefter, er forbedret bare ved å bli brukt.

De faculdadesmentais utøvd av våre medier er kalt inn ingen trening å tenke på, bare imitere, (vil være på grunn av dette kalles "los macaquitos"), å gjøre noe bare fordi andre, nemlig at sjarmøren og stjerne gjorde og gjøre det gjørikke mer enn å tro på noe bare fordi andre mener.

Hvis disse trenere menings er ikke avgjørende for årsaken til denne personen, kan hans grunn ikke bli styrket, men vil trolig bli svekket ved å vedta de "pedagogiske" insentiver laget av forfattere som gir insentiver for en handling er ikke som er etter samtykke og sine egne følelser og karakter er symbolsk og tom, inert og sløv, i stedet for aktiv og energisk.

Dermed eierne av kommunikasjon i Brasil forlate den brasilianske noe valg i sine liv planer, og finner ut at har ikke behov for noen andre fakultet som imitasjon aper siden medie middel ble dannet av en dominerende gruppen i den dårlige kvaliteten på Brasil.

 Oligarkiet at siden 1500 håndterer media gjort landet vi lever en ubevisst kollektive fantasi usunn.

cultura brasileña hay poca identidad y que están cosechando los frutos: autómatas y no liberal.

La individualidad es uno de el bienestar de los elementos deben estar libres de formarse opinión y expresar sus opiniones sin reserva, sin embargo, las normas y costumbres pueden conducir a consecuencias nefastas para el intelectual. Los dogmas , doctrinas, ideologías pueden ser un obstáculo físico o moral, pero cuando hay peligro para los manifiestos de libertad. La pretensión es una de las características y sus opiniones, negativo habrá frustración, a menos perniciosa violar la ley permitida.

Hay multitud entusiasta que monta opiniones que vienen a su casa la televisión, internet y otros, en la forma de los actos enredados con independencia de su voluntad y la naturaleza, que, sin causa que lo justifique, puede hacer daño a los demás, puede ser y los casos más importantes absolutamente absorbido por el oyente que necesitan ser controlados por los sentimientos desfavorables que estas imágenes cuando sea necesario por la interferencia activa de los espectadores. La libertad de la masificación y no de la idiotez.

Debe limitarse a; No debe convertirse en una molestia para los demás medios de comunicación del Brasil del pasado de estos límites y cosechar hoy un sentido literal de programas no educan y según su propia inclinación y el juicio en lo que es del mismo, para el mismo razones que muestran que la opinión debe ser "libre", también demuestran que se esconde el abuso y la lleva a la práctica sus puntos de vista en un coste social.

De la humanidad por supuesto, no son infalibles; sus verdades, en su mayoría, son sólo medias verdades; esa unidad opinión, a menos que resulta comparación más completa y libre de opiniones opuestas, no es deseable y la diversidad no es un mal, pero una buena, aunque imperfecta, son los medios de comunicación brasileños, mostrar diferentes experiencias de vida y está agotando el "tiempo libre" y repetitivo.
este campo libre debe tener en cuenta el carácter de las variedades, sin perjuicio de los demás y que el valor de los diferentes modos de vida debe ser probado en la práctica, en este caso, la comunicación de masas, aquí otros países no han sido capaces de tratar de mejorar la individualidad, conducen al sentido común de que los personajes de la pequeña pantalla o el auto  de "historias" son la regla de conducta, no querer uno de los ingredientes principales del ser humano, aunque momentánea éstos , no es un "rendimiento" felicidad individual debe ser el ingrediente principal del progreso individual y social.

En el mantenimiento de este principio, la mayor dificultad que se encontró en los programas de televisión o películas, la evaluación de los medios para un fin reconocido, pero la indiferencia de la gente en general al fin en sí mismo y es un vacío intelectual y personal.

Si este fuera el libre desarrollo de la individualidad es uno de el bienestar básico; que no sólo es un elemento de coordinación con todos los que son designados por los términos civilización, la alfabetización, la educación, la cultura, entonces sí, los medios brasileños pueden ser llamados mutt compleja.

Es un peligro que la libertad debe ser infravalorado, y el ajuste de los límites entre ésta y el control social presentado por los actores ridículos en un domingo, donde la burla y otra detractora y donde la individualidad está buscando real.

 Los maestros sin sentido y la extraordinaria dificultad y los padres a menudo piensan que es la espontaneidad individual y de acuerdo e incluso dice y piensa que es modos comunes de pensamiento como tener cualquier valor intrínseco o merecer ningún respeto por su propia cuenta. La mayoría de los brasileños piensan de la humanidad como lo son ahora (para ellos es hacer lo que son), no puedo entender por qué estas formas.

El comienzo de nuestras comunicaciones siempre ha pasado por ninguna espontaneidad, pero creo que debería ser lo suficientemente bueno para todo el mundo.

La masificación de la idealización modo operante toma una espontaneidad desgracia, pero la parte difícil es que esto es parte de el ideal de la mayoría de los reformadores morales y sociales, incluso puede ser una molestia y obstrucción tal vez rebelde de un personaje es más tragedia de Dostoievski a la aceptación general de que estos reformadores, en su propio juicio, piensan que sería mejor para la mediocridad brasileña.

Wilhelm VonHumboldt que "el fin del hombre, o lo que es prescrito por los dictados de la razón, eterna e inmutable, no sugeridas por deseos vagos y transitorios, es el desarrollo más grande y más armonioso de sus poderes en un todo completo y consistente"; que, por lo tanto, el objeto "en el sentido de que cada ser humano."

Sin cesar debe dirigir sus esfuerzos y sobre todo para aquellos que deseen influir sobre sus pares no estereotipos, sino en "la libertad y la variedad de situaciones"; y de la unión de éstos surgen "vigor individual y la diversidad múltiple", que se combinan, no parece individualismo.
El individualismo se confunde con el egoísmo, o bien, de un grupo diferente, por ejemplo, todos los que usan botas de negro y una chaqueta camisa de color negro y oscuro es punk, este no es el individualismo, pero estereotipo .

En la "originalidad". Y no la uniformidad de los programas culturales, las canciones "sertão" del alcohol bebida palabra aparece tan dulce, "la gente está acostumbrada" a esta doctrina y otros y cosechar los frutos, el país ocupa el tercer lugar en las enfermedades relacionadas con esta práctica .

No encontrar un valor tan alto en la individualidad. La idea de que nadie de la excelencia en la conducta que la gente debe hacer absolutamente nada más que copiar el uno al otro, hay que copia en Brasil.

No quiero a decir que la gente no debe poner en su forma de vida y para la realización de sus preocupaciones, cualquiera que sea su propio criterio, para impresionar o su propio carácter individual.
En el otro lado, sería absurdo pretender que la gente debe vivir como si nada tenía conocimiento del mundo antes de que vinieron a hacer lo mismo que un actor o un acto puede ser cierto a menos experiencia similar, pero ha todavía no se ha hecho nada para demostrar que un modo de existencia , o que una conducta es preferible a otra . Nadie niega que las personas deben ser enseñados y entrenados en su juventud para conocer y beneficiarse de ciertos resultados de la experiencia humana

Pero es el privilegio y el buen estado de un ser humano, alcanzado la madurez de sus facultades mentales, el uso y la experiencia de su propia manera de interpretar. . Es para él para averiguar qué parte de la experiencia registrada es adecuadamente aplicable a sus propias circunstancias y carácter
son las tradiciones y costumbres de otras personas, en cierta medida, la evidencia de lo que su experiencia ha les enseñó; prueba de presunción, y como tal, no reclama a su deferencia: pero, en la primera.

Lugar, su experiencia puede ser demasiado estrecha como vemos en Brasil han jugado una verdad con este motivo. En segundo lugar, su interpretación de la experiencia y puede demostrarse correcta, pero todavía impropias para la formación de las circunstancias habituales y los caracteres habituales.

Y en esta situación o su personaje detrás de formas inapropiadas y no sólo educativa o desarrollar alguna de las cualidades que son el distintivo de la dotación de un ser humano.

Donde las facultades de percepción humana, el juicio, la discriminación, el sentimiento, la actividad mental, moral e incluso de preferencia, se ejercen sólo en hacer una elección. El que no hace nada porque es la costumbre no hace ninguna elección. Se gana en ninguna práctica más exigentes, o en desear lo que es mejor. El mental y moral, al igual que los poderes musculares, se mejoran sólo siendo utilizado.

Los faculdadesmentais ejercidas por nuestros medios de comunicación se ponen en ningún ejercicio de pensar, simplemente imitan, (será debido a esto se les llama "los macaquitos"), hacer algo sólo porque los demás, a saber, que el galán y protagonista hicieron y hacen que hace no más de creer en algo sólo porque otros creen.

Si estos formadores de opinión no son concluyentes por la razón de esa persona, su razón no puede ser fortalecida, pero es probable que sea debilitada por la adopción de los incentivos "educativos" hechas por escritores que dan incentivos para que un acto no se como lo son consentimiento y de acuerdo a sus propios sentimientos y el carácter es simbólico y vacío, inerte y torpe, en lugar de activo y enérgico.

Por lo tanto, los propietarios de las comunicaciones en Brasil dejan el brasileño ninguna opción en sus planes de vida, y encontrar que no tiene ninguna necesidad de cualquier otra facultad como monos de imitación desde los medios de comunicación fueron formados por un grupo dominante en la mala calidad de Brasil.

 La oligarquía que desde el año 1500 se ocupa de los medios de comunicación hicieron que el país estamos viviendo un inconsciente imaginario colectivo poco saludable.